Van 1986 tot 1992 zeilde ze de hele wereld rond, Atlantische oceaan, Panama, Pacific, Timorzee, Indische Oceaan, Kaap de Goede Hoop, en via de Westindies en Atlantische Oceaan weer terug naar Utrecht. In de Vaartserijn ligt ze, nog niet onder water, maar wel aan de grond. De Passaat, vroeger van Hein Hobma.
"Het was liefde op het eerste gezicht. Een Bretonse loodsboot, karveel, mahonie op eiken en met iroko afgebouwd. Zij leek sprekend op een reddingsboot. Ze was echter ranker, kits getuigd met Bermuda zeilen, een lange kiel met een losse scheg en aangehangen roer en een laag vrijboord. Zij had dus een laag zwaartepunt. Passaat was 9 meter lang, 2.70 meter breed en had 1.20 meter diepgang.
Ze woog leeg zes ton en had 2 ton ballast onder de kiel. De bolle kop en een
slank achterschip gaf het scheepje de gewenste zeewaardigheid. Dit alles wees op een goed klein stoer zeescheepje. Dat ze zo goed zeilde, langzaam aan de wind, snel met ruime wind en zo koersvast als een rots, verbaast mij nog steeds." (http://www.geocities.com/hthhobma/PDF Passaat, pag 15)
En nu? Ik vraag het me af. Het is een mooi schip, maar moe, en oud. Ongeveer 50 jaar, vermoed ik. Of de eigenaren er nog naar omkijken, betwijfel ik een beetje. Ik hoop het eigenlijk wel, want zoals ze er nu bijligt, is een beetje triest, wel.
Achter de link vind je het volledige PDF-verslag van haar reis met Hein Hobma.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten